Stopień
starszy sierżant podchorąży (27.09.2025)

Miejsce urodzenia
Łódź

Imiona rodziców
Bronisław – Jadwiga z Zembrzuskich

Działalność do 1939 r.
Od czerwca 1916 należy do Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), której biblioteka znajduje się w jej pokoju. W 1920 roku zgłasza się jako ochotniczka do Wojska Polskiego i zostaje przydzielona do Szpitala Okręgowego w Łodzi, gdzie pracuje aż do wstąpienia na Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie. Po uzyskaniu dyplomu magistra farmacji pracuje zawodowo. W 1924 wychodzi za mąż za Stanisława Stefana Głuchowskiego. Z narodzinami syna Krzysztofa (1926), przestaje pracować, by poświęcić się jego wychowaniu. W okresie tym czynna jest w pracy społecznej.

Udział w konspiracji 1939-1944
W zmienionej przez wojnę sytuacji powraca do pracy, początkowo w rodzinnej aptece w Łodzi, a następnie, po wysiedleniu, w Warszawie, gdzie z czasem obejmuje aptekę przy ul. Kruczej 28. Jeszcze w grudniu 1939 wstępuje do komórki wywiadu Związku Walki Zbrojnej (ZWZ), w której pracuje jako łączniczka. Po "wsypie" komórka zostaje rozwiązana. W 1942 roku wstępuje do oddziału dywersyjnego Związku Odwetu (ZO) KG AK "Dysk" (Dywersja i Sabotaż Kobiet), w którym kończy podchorążówkę i zostaje sekcyjną 1. sekcji, I plutonu. Odtąd jej apteka stanowi punkt kontaktowy "Dysku". Bierze udział w szeregu akcji sabotażowo-dywersyjnych, z których najważniejszymi są: wysadzenie toru kolejowego i transportu niemieckiego 18 listopada 1942 pod Jedlnią koło Radomia oraz akcja "Wilanów" 26 września 1943, w czasie której została ciężko ranna. 11 listopada 1943 za akcje "Jedlnia" i "Wilanów" zostaje odznaczona Krzyżem Walecznych. Komisja lekarska Armii Krajowej w dniu 13 lipca 1944 przyznaje jej 30% inwalidztwa.

Pseudonimy
"Justyna", "Krysta"

Oddział
Przed godziną "W" nie zmobilizowana (utrata zdrowia w akcji "Wilanów"). W czasie Powstania nadal prowadziła swoją aptekę przy ul. Kruczej 28. Wspierała środkami medycznymi i opatrunkami lokalne oddziały AK Podobwodu "Sławbor" i ludność cywilną, do dnia, w którym apteka została zniszczona ogniem artyleryjskim

Rodzina walcząca w Powstaniu Warszawskim
Mąż Stanisław ps. "Stefan", syn Krzysztof "Juraś", żołnierz plutonu 1112 dywizjonu "Jeleń", brat por. Włodzimierz Głuchowski "Tomaszewski", brat męża rtm. Lech Głuchowski "Jeżycki".

Dzielnica
Śródmieście Południe

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (11.11.2025), Krzyż Armii Krajowej (Nr 3719)

Losy po Powstaniu
Po kapitulacji pozostaje w Warszawie i poprzez Pruszków dostaje się do Częstochowy. Tam nawiązuje kontakt z organizacją i zostaje jedną z łączniczek gen. Leopolda Okulickiego "Niedźwiadka".

Losy po wojnie
Po przyjściu sowietów przenosi się do Łodzi. Aresztowana przez UB, po przesłuchaniach w Łodzi, zostaje wysłana do obozu UB / NKWD w Rembertowie pod Warszawą. Po zwolnieniu odbudowuje swą aptekę na nowym miejscu przy ul. Hożej 27. Po upaństwowieniu aptek, aż do emerytury pracuje jako kierowniczka apteki przy ul. Felińskiego. Odznaczona Srebrną Odznaką Służby Zdrowia.

Miejsce śmierci
Warszawa. Pochowana na Cmentarzu Komunalnym na Powązkach (kwatera 99-IV-19)

źródło: www.1994.pl