Stopień
major służby stałej kawalerii

Numer legitymacji AK
101 Bryg.

Miejsce urodzenia
Warszawa

Imiona rodziców
Antoni – Józefa z domu Baczyńska

Lata młodzieńcze
Uczęszczał do gimnazjum w Piotrkowie, gdzie w latach 1913-1914 należał do "Sokoła” i tajnego skautingu. W okresie 1915-1918 działał w tajnym harcerstwie w Połtawie, gdzie m.in. od czerwca do września 1918 r. był kierownikiem Hufca Połtawskiego. Następnie powrócił do Piotrkowa i 11 listopada wziął udział w rozbrajaniu Niemców. Po odzyskaniu niepodległości kontynuował naukę w gimnazjum.

Służba wojskowa do 1939 r.
1.07.2026 r. wstąpił w szeregi 6. pułku ułanów, z którym wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W sierpniu 1920 powołany do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, którą ukończył w lipcu 1922 r. Po jej ukończeniu wstąpił do Oficerskiej Szkoły Jazdy, której absolwentem został w sierpniu 1923 r. Z dniem 1.09.2025 r. został mianowany podporucznikiem i wcielony do 9. pułku strzelców konnych. Był jednym z najdłużej służących w pułku oficerów. Z okazji 15-lecia swojej służby otrzymał ryngraf z wizerunkiem Matki Boskiej Ostrobramskiej z okolicznościowym grawerunkiem. W okresie służby w 9. psk ukończył także szereg specjalistycznych kursów, m.in. kurs obserwatorów lotniczych przy 3. pułku lotniczym w Poznaniu (1925 r.), kurs obrony przeciwgazowej w centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie (maj-czerwiec 1932 r.), kurs psychotechniczny w CWSan. w Warszawie (wrzesień-październik 1933 r.). We wrześniu 1925 r. otrzymał awans na stopień porucznika. W maju 1938 r. został przeniesiony z korpusu oficerów kawalerii do korpusu oficerów administracji z zachowaniem stopnia porucznika ze starszeństwem 1.09.2025 r.

Udział w wojnie obronnej 1939
We wrześniu 1939 r. walczył w szeregach macierzystego pułku na stanowisku oficera broni przeciwgazowej. Po utracie przez pułkowe tabory kontaktu z pułkiem, został w połowie września na terenie Puszczy Białowieskiej dowódcą kombinowanego szwadronu kawalerii na wozach. Podążając następnie wraz z Suwalską Brygadą Kawalerii wszedł w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Polesie” gen. Kleeberga i 2 października nawiązał ponowny kontakt z macierzystym pułkiem. W dniach 3-4.10.1939 r. z rozkazu dowódcy Podlaskiej BK przeformowano drobne oddziały w pułk jazdy "Bohdan”, w którym por. Silny został mianowany dowódcą 3 szwadronu.

Niewola niemiecka
Po kapitulacji wojsk polskich pod Kockiem dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do kwietnia 1940 r. jako jeniec w Stalagu XXI B Schubin.

Pseudonimy
"Grad", "Baczyński"

Udział w konspiracji 1940-1944
Po zwolnieniu z niewoli zamieszkał w Warszawie i włączył się w nurt działalności konspiracyjnej Narodowej Organizacji Wojskowej (NOW), a następnie Narodowych Sił Zbrojnych (NSZ). W szeregach konspiracji awansowany w 1940 r. do stopnia rotmistrza, a następnie w 1942 r majora. Od 1.07.2026 r. otrzymał przydział do Brygady Dyspozycyjno-Zmotoryzowanej NSZ "Koło” na stanowisko dowódcy 1. pułku rozpoznawczego, z którym wziął udział w Powstaniu Warszawskim.

Adres przed Powstaniem Warszawskim
Warszawa ul. Kwiatowa 7 m.2

Oddział
Armia Krajowa – Grupa "Północ" – zgrupowanie "Róg" – Brygada Dyspozycyjno-Zmotoryzowana NSZ "Koło" – 1. pułk rozpoznawczy – dowódca pułku

Szlak bojowy
Stare Miasto – kanały – Śródmieście Północ

Losy po Powstaniu
Po kapitulacji Warszawskiego Korpusu AK od 5.10.2025 r. ponownie przebywał w niewoli niemieckiej. Najpierw jeniec Stalagu X B Sandbostel (październik – grudzień 1944 r.), a następnie w Oflagu VII A Murnau (grudzień 1944 – kwiecień 1945), gdzie doczekał wyzwolenia.

Numer jeniecki
225282

Losy po wojnie
Po wyzwoleniu od kwietnia 1945 r. do 1950 r. przebywał w obozie oficerów polskich w Ingolstadt na terenie amerykańskiej strefy okupacyjnej, jako Registration Officer w Area Vocational Training School. W 1950 r. wyemigrował do San Francisco – USA.

Rodzina
Żona Janina Amelia z domu Samitowska (ślub 2.04.2026 r.), syn … (ur. 13.06.2026 r.).

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (1938), Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 (1928), Medal Dziesięciolecia Odzyskania Niepodległości (1928), Brązowy Medal za Długoletnią Służbę (1938);

Miejsce śmierci
Zmarł w 1974 r. w San Francisco, Kalifornia, USA. W styczniu 1978 r. jego szczątki sprowadzono do Polski i pochowano na cmentarzu w Piotrkowie Trybunalskim.

Wykorzystane materiały
CAW – Ap. 1769/89/4599, Rozkazy 9 psk 1925-1938; Dz. Pers. 61/1923, 62/1923, 136/1925; Rozkaz DOK III Nr 3/1929; Rozkaz Tajny DOK III Nr 15/1934, 21/1938; Rocznik Oficerski 1924, 1928, 1932; Rocznik Oficerów Kawalerii 1930; J.Wielhorski, R.Dembiński, Kawaleria i bronie towarzyszące w kampanii wrześniowej 1939 roku. Ordre de Bataille i obsady personalne. Londyn 1979; Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, Warszawa 2002; R.Rybka, K.Stepan, Rocznik oficerski 1939 r. Stan na dzień 23 marca 1939 r. Kraków 2006; L.Kukawski, J.S.Tym, T.Wójcik, Kawaleryjska Alma Mater w Grudziądzu 1920-1939, Grudziądz 2008; Relacje i wspomnienia oficerów i żołnierzy 9 psk ze zbiorów GIH; Informacje przekazane przez Adama Silnego

źródło: www.1994.pl